"Coups de gueule, et plus encore".

Je suis un citoyen français, et j'ai décidé de venir habiter en Belgique, parce que la France ne me procure aucune satisfaction : on est gouvernés par un pseudo-Hongrois raciste qui a des visions libérales pour plaire à son boss, et moi par libéral, j'entends : y a beaucoup, et on fait ce qu'on veut. Donc, depuis deux ou trois ans, puisque la loi belge le demande, j'ai élu domicile chez des amis belges : domicile fictif, mais obligatoire.
Logiquement, je ne loge chez lui qu'à titre provisoire, puisque je viens de trouver du boulot, que j'ai mis plus de 6 mois à obtenir un CDI, après avoir commencé par trois contrats intérimaires, puis deux ou trois en PFI, deux CDD et enfin, le contrat final. Le seul problème, c'est que je ne parle pas le Néerlandais : je suis originaire du 59. Lors de mon changement d'adresse, je fais une demande de logement social auprès de ma stadhuis (Hôtel de ville), qui me la refuse, parce que je ne parle pas Néerlandais. Résultat : la société, les politiques, les lois : la Belgique divisée, me met à la rue. Tout ce qu'il me reste c'est du boulot, mais mon patron a accepté une mission pour l'Etat, et il m'a dit : "Je sais que ce sont de mauvais payeurs, et je vais devoir virer du monde, parce que la faillite est proche, sans ces rentrées d'argent".
Je suis donc à la rue parce que je ne connais pas la langue de la région... Je me demande combien d'étrangers oseront encore s'installer dans la Région de ce pays. Et une question me vient à l'esprit : si un Allemand s'installe de la même manière à Courtrai, on lui demandera de prononcer Schild en vriend ou on le renverra chez lui? J'ai réfléchi, un peu, et je me suis dit qu'il finira par retourner chez lui ou qu'il finira voisin de ma caisse en carton, sous le pont.

Ik ben een Fransman, en ik heb beslist in België te komen wonen, want Frankrijk geeft me geen voldoening : de beslissingennemer is een mep- Hongaars met Liberale eisen (gewoon om zijn baas te verleiden). Met liberaal bedoel ik : er is toch veel, en ik doe wat ik wil ermee. Dus, sedert een drietal jaren al, omdat de Belgische wetten het vragen, woon ik bij mijn vriend : samenwonend is een mepstatuut, maar verplicht volgens de wetten.
Logisch bekeken, dus, woon ik tijdelijk samen met hem, want ik heb werk gevonden, en een mijn Onbepaalde duurcontract gekregen, na meer dan 6 maanden wachttijd, met drie contracten als Interimair, twee of drie IBO, twee Bepaalde Duur, enz. tot mijn Onbepaalde Duur. Het enig probleem, is dat ik geen Vlaams kan : ik ben in Frankrijk geboren, rond Lille (Rijsel, schrijven ze). Tijdens mijn adreswijziging werd ik geweigerd, want mijn Nederlands werd beoordeeld als onvoldoende. Met als resultaat dat onze gemeenschap, politiekers en wetten zetten mij op straat. Het enig wat ik nog heb, is mijn job, maar de Baas zei gisteren dat hij wat mensen zal moeten ontslagen : “ik heb een opdracht aanvaard voor de Staat, en ik wist dat ze slechte betalers zijn, maar ik zal toch mensen moeten ontslagen, want deze inkomsten zijn heel belangrijk, en zonder deze kan mijn bedrijf niet meer blijven draaien”. Ik ben dus dakloos omdat ik niet voldoende Vlaams kan spreken... Ik vraag me af hoeveel vreemdelingen (Europeanen) zoals ik nog in deze streek zich zullen durven vestigen.
Ik vraag me ook af of hij binnenkort Schild en vriend goed zal moeten uitspreken, voor hij op straat teruggestuurd wordt ? Ik heb een beetje nagedacht, en ik denk dat hij in zijn eigen land zal terugkeren. Ofwel gaat hij in een kartonnen kist mogen wonen... nog een buurman onder de brug !

y a-t-il quelque chose de plus stupide que de plaindre des médias pour la seule raison qu'il ont pour une fois ému les politiciens? Je ne vois pas l'intérêt de se plaindre auprès de Philippot (qui à mon avis s'en fiche - et qu'il retourne à RTL, d'ailleurs) ni auprès de qui que ce soit. Pourquoi les politiciens se plaignent-ils? Si les politiciens n'avaient pas laissé la Belgique se séparer une première fois en créant les Entités fédérées, et en séparant le plus petit pays d'Europe en deux, on n'en serait pas là. Ce sont les politiciens qui ont laissé la Belgique devenir ce qu'elle est devenue, et il est abscons et saugrenu de se plaindre. Laissez la RTBF tranquille, laissez la population regarder la télévision sans vous en mêler. Il n'est pas plus énorme et scandaleux de faire ce que la RTBF a fait que d'avoir laissé la Belgique devenir ce qu'elle est et ce qu'elle vaut. Je pense que les politiciens ont été effrayés d'envisager en arriver là où ils nous mènent, parce que tous se disent certainement qu'ils préfèrent tout de même ne plus être là pour le voir. Pourvu que ce soit la généaration suivante qui soit assez abrutie et amère pour nous mener vers le confédéralisme. Voilà le plus dégoûtant dans l'esprit des politiciens : "Ce sera certainement pour la génération suivante ; autant rester dans la prébande, et adviendra ce que pourra - on ne sera plus là pour le constater."

De plus, en tant que conservateur, vous vous discréditez totalement : vous prouvez encore une fois que la droite n'est pas faite pour évoluer (les théories et pensées de Jean Gol sont dépassées par définition) et que vos carcans sont immuables. De toute façon, réformateur et conservateur sont des termes qui se contredisent.

J'espère que les pouvoirs politiques sont conscientisés, que ce soit une prise de conscience d'une ineptie ou d'une réalité.

"Ik wil een huisvesting hebben" ! J't'en foutrai, moi! En fait, je trouve tellement écoeurante cette pratique de l'extrême-droite pratiquée par des politiciens qui ne veulent plus se poser de question quant à l'unité de notre pays, et je suis à cepoint étonné de voir qu'aucun forum de débat n'existe à ce jour, que j'en ai créé un, ou j'espère tout le monde aura un mot démocratique à laisser.

"Ik wil een huisvesting hebben". En wat nog? Eigenlijk is het omdat ik de beslissingen zo walgelijk vind, en ook omdat ik vind dat deze beslissingen wat extremisch (extreem rechts, bedoel ik) zijn, alsook het feit dat er nog geen ruimte op Internet bestaat om hierover te spreken, dat ikzelf voor eentje gezorgd heb. Hopelijk zal iedereen hierover een woordje te zegen hebben.

Le texte dont il est question est disponible à cette adresse :
http://www.premier.be/fr/premier/speeches/2007/25187.html

Les paragraphes ci-après respectent l'ordre des paragraphes du discours, en vis-à-vis

C'est à croire qu'il ne se rend pas compte qu'il y a un décalage entre son discours et ce qu'il nous fait vivre. Les entreprises investissaient, certes, mais la plupart fermaient très vite. Une croissance aussi insignifiante n'est pas à annoncer comme une réussite, mais une hausse simple. En outre, il a toujours été clair que la Belgique n'avait à se plaindre d'aucune difficulté financière. De l'argent, il y en a... trêve de plaisanterie : je fais aussi partie de ceux qui donnent la leur. La consommation a certes augmenté, puisqu'on nous oblige à acheter... tout comme il a annoncé une diminution du chômage en en privant les chômeurs, il doit certainement parler des gens qui ont trouvé du travail avant de le perdre... De plus, s'il parle pour souligner ce dont il a été capable sans parler des dégâts de ses décisions, il ne peut que se faire valoir, et duper. Pourquoi parler uniquement de la diminution du chômage ? Parce que les sommes d'argent promises aux ex-travailleurs de VW Forest vont devenir rentiers ? L'on se demande aussi, lorsqu'il parle de diminution du chômage, s'il prend en compte ceux qui sont obligés d'attendre des missions intérimaires pour noircir la case de leur carte... s'ils sont repris... reste un mystère.
S'est-il fait la réflexion qu'ils étaient chômeurs ou les considère-t-il comme des fruits de l'évolution libérale du pays ? 2006 est une année de plus, pas mauvaise, mais remplie de mauvaises nouvelles... de là à dire qu'elle est bonne...

Si on maintient la tendance de 2006, il est certain que c'est plus de gens encore qui vont souffrir des plans d'accompagnement – lesquels rapportent plus de 50% de ce qui est perçu à l'état. Qui va-t-il mettre à la porte du pays, cette fois-ci, si on garde la tendance 2006 ? S'il parle de ne pas viser trop haut, c'est parce qu'il ne sent pas ses partenaires, ni sa population à ses côtés pour faire mieux. Il faut dire que les politiciens chrétiens, puis l'inaction des chrétiens et le caractère prébendier (ou parvenu, c'est selon) des socialistes, les libéraux au pouvoir ont eu du pain sur la planche... qu'ils n'ont toujours pas fini de couper... parce que le néolibéralisme ne coupe pas pour distribuer, il tranche pour favoriser. Il y a quelque lucidité à ne pas vouloir viser trop haut : serait-ce une étincelle de sagesse ? On ne peut le deviner, parce que les lunettes cachent beaucoup de ce que disent les yeux. Les facteurs dont il parle sont les fruits de sa politique entre autres... puisqu'elle ne va pas sans celle de ceux qui la prônent. Le reste du paragraphe est logique.

Travailler sans relâche, ils le font, mais de manière constructive : là est le mystère... puis il répète les deux mots qui lui font perdre tout crédit, parce que ce sont les seuls qu'il connaisse au point de les répéter : réforme et changement... les politiciens et qui suivront ces réformes et changements voteront pour un pays séparé, mais sans frontières. Il est certain que personne n'a jamais parlé de défédéraliser (mot typiquement belge - un belgicisme de plus ? Allez : un dernier ?).
Personne n'a jamais prononcé ce mot, à l'exception d'un écologiste néerlandophone, et le parti Vert est un parti qui n'a aucun crédit, parce que, comme d'aucuns l'ont toujours dit : La politique des Verts, elle coûte cher !

C'est dans un paragraphe qui parle d'écologie que Guy fait peur... quand il s'intéresse à ce qu'il dit, parce qu'on lui a expliqué ou qu'on lui en a parlé... serait–il (ou plutôt était-il) formé à la question ? Employer les mots fiction ou réalité est impertinent ; il a prouvé qu'il ne faisait pas la différence entre les deux mots... il n'est pas mieux placé pour parler de prospérité et inégalité dans le même paragraphe. Un libéral qui parle des plus faibles adopte une approche prétentieuse... que croyait-il ? Qu'il avait fait une classe forte et une autre ? Non ; il a appauvri les classes et enrichi ses favoris ou ses partisans... au point que la majeure partie de la Flandre qui a voté pour les Libéraux est devenue matérialiste et frustrée.

Pourquoi parle-t-il d'ancien état unitaire ? Parce qu'il le veut séparatiste ? La fédération moderne, ce sont ces prédécesseurs qui l'ont fait avancer, et lui qui l'a continuée, sans s'y opposer. L'emploi du mot unitaire dans la bouche d'un libéral est hypocrite. Guy dit ne vouloir ni immobilisme ni séparatisme... Pourquoi nous y fait-il croire, Pourquoi invoquer ces termes, pourquoi les laisser s'insinuer dans l'esprit des gens qui l'écoutent ? Guy timoré? Il reste démagogue et consensuel lorsqu'il souligne les importantes tâches conférées aux fédérés ; il va en donner davantage s'il mène sa politique a terme. L'état unitaire n'a rien d'ancien : ce sont les politiques qui l'ont fait passer en désuétude ; il en va ainsi du rôle du roi ; il en va ainsi du rôle de la famille royale, que nos gouvernements relèguent plus loin encore qu'au second plan. A chaque geste de vertu, chaque parole qui sert sa personne et surtout son pays, le Roi ou le Prince se font rappeler tel ou tel protocole... ils sont pourtant les seuls à écouter le peuple avec proximité Les mots états, sang et accords n'ont pas le même son dans toutes les oreilles du royaume. L'effusion de sang, le pacifisme, ne durent qu'un temps, Guy, et les accords politiques n'ont aucun rapport avec les vœux du peuple !

La Belgique unitaire... l'est-il, lui, unitaire ? En instaurant l'autonomie, il a instauré des différences. Aucune des réformes imposées par les politiciens n'a été voulu par le peuple raisonnable... on donne sa voix, et puis on se tait. De plus, il est insinueux d'entendre que les réformes aident les finances de notre pays, puisque si on va vers une séparation, les problèmes seront pires encore... et en donnant des indices aux violents séparatistes de Decker et autres membres du VB... Les succès des politiciens n'est pas un succès qui concerne le peuple, si la politique et ses suppôts restent têtus.
Faut-il concentrer ou répartir ? On a essayé de répartir, et les régions entre elles ne s'entendent qu'à moitié, ou se font des reproches ou se discriminent (la connaissance linguistique, la pauvreté et son contraire etc.).
Dans la politique séparatiste, fédéraliser a mené à des échecs sans fin et successifs ; fédéraliser a appauvri injustement, et il est hypocrite de parler de réussite à venir en séparant ou en laissant se disloquer les entités sous prétexte de fortunes différentes... si les libéraux ne parlent pas ouvertement de finances ou d'argent, il faut lire dans leurs propos où ils y font référence. On se fiche de savoir la position de notre classement aux yeux du monde, parce qu'il ne sait pas que ses politiciens le gâche... s'il est bon, il faut savoir le rendre meilleur... jamais une séparation de quelque ordre que se soit, n'a été signe de richesse ou de performance. Il ne faut pas réformer, mais reformer, Monsieur Guy... et éclipser le discours du roi est une honte. Distillez vos idées, et laisser juger le peuple, au lieu de ne vous occuper que de vos idées. Vous ne faites pas partie des hommes d'état qui ont pris leurs responsabilités – espérons qu'à terme, vous les assumerez... que vous saurez les assumer. Et vous faites bien de parler de vos prédécesseurs : Martens incapable et impuissant et De Haene... qui n'est pas né en politique (sic) ni dans aucune autre discipline d'ailleurs. De plus, ce n'est pas parce qu'ils ont facilité, allégé votre tâche, qu'ils ont du mérite.

Les problèmes de notre temps, ces faiblesses, ce sont les incapables qui les ont laissées vivre, et vous qui les entretenez. Le pire avec ce politicien, c'est qu'il parle de faiblesses qu'il a contribué à créer, et qu'il entretient, au lieu de les empêcher, par intéressement. C'est sournois d'entretenir un trouble pour mieux pouvoir contrôler le pouvoir. Si nous restions fier de notre devise, et s'il la connaissait (L'Union fait la force : ce qu'il faut lui dire) il ne parlerait pas de faiblesses, mais d'une force qui unit par sa volonté d'abord, et envers et conte tous les avis séparatistes ensuite. Ne serait-il pas une démonstration de force, de montrer que nous arrivons à restés unis malgré les vœux des politiciens ? Ne montrerions-nous pas l'exemple aux Grecs ? Aux Chypriotes ? Aux Yougoslaves ? Les tensions y sont d'un ordre différent, mais tout aussi bêtes Et comme pour prouver qu'il se fiche de l'avis de ceux qui souffrent de sa politique et ses points de vue, il se prend pour un artiste et annonce qu'il va s'y attarder... puis les médias entretiennent son mauvais rôle en disant qu'il a éclipsé le discours du roi : c'est une honte, et il faut aussi avouer qu'il a éclipsé notre roi en n'apportant aucune bonne nouvelle.

Il faut se demander si vous pensez que l'éparpillement des compétences n'est pas le résultat d'une politique incohérente. Il est certain que si les politiciens se plaignent d'incohérences, c'est pour mieux les entretenir, afin de favoriser la corruption. Si les politiciens ne favorisaient pas les troubles pour faire parler le peuple, quand trouveraient-ils le temps de s'adonner aux joies de la corruption, puisqu'ils travaillent tout le temps ? Si on nous a dit qu'il fallait assumer la responsabilité financière de vos décisions, prenez –en d'autres ou changez de métier (place aux jeunes).

Vous allez donc encore une fois réformer ? Mais réformer quoi ? Une idée vieille et vieillie ? Biffer ? Oser biffer ? Quelles lois ? Il est déjà une erreur indélébile, c'est celle d'utiliser « par conséquence » puisque ce n'est pas français... on dit « en conséquence » ou « par conséquent. »
Avant de faire preuve d'arrogance, il faut être certain de ses propos, et sûr de soi... vous manquez de révision, et de correction, Guy ! Vous n'avez que votre fierté, et elle n'est pas Belge...

Un conservateur qui dit qu'il faut tirer des leçons du passé en continuant à prôner les réformes à son goût, ne sait pas forcément de quoi il parle... même le mot structure est impertinent, puisque vous ne structurez que selon votre bon vouloir. Les libéraux voulaient créer la Belgique ; les Libéraux la détruiront.

Pire encore, il persiste dans son manque de retenue, puisqu'il doit que ce n'est pas le moment, mais la fait quand même. S'il avait pu éclipser le discours du roi en le magnifiant, on l'aurait félicité... au lieu de cela, il a éclipsé le discours du roi, puis a sermonné et menacé le Prince sur un sujet qui lui tenait à cœur... Si le Prince avait eu quelque chose à dire au Ministre, je crois qu'il l'aurait fait... et Guy, de se mêler de sujets sur lesquels on ne lui demande pas d'avis... ce n'est certes pas impertinent, mais déplacé... Il est pire de corriger un avis sans se corriger soi même en premier lieu.

Suite aux différents échecs libéraux depuis qu'ils sont en majorité, il ne faut pas donner de leçons au Peuple ni à la Famille Royale sur les succès à obtenir... au lieu de projeter, il lui serait plus sage et bénéfique de réfléchir au jour le jour... Le Gouvernement actuel ne sait pas gérer un agenda... Chaque fois qu'il parle d'un problème, il le soulève, pour s'y attarder... Les libéraux nous doivent plus d'argent que Reynders tout seul... Au niveau du Peuple, après une erreur professionnelle on est viré... Didier ne l'est pas, mais il est « largué ».
Ce qui restera révoltant aux yeux du Peuple, c'est que les Libéraux sont froids et indifférents aux avis du Peuple.

...Puis il reste le plus hypocrite qui soit, mais tout en respectant la forme : un home de la Place Publique, ça se juge à ses propos. Soyez juges, lecteurs ! Et votez, puisqu'on vous le demande.

De alineas volgen die van de toespraak, en zijn tegenover elkaar te lezen op dit adres

http://www.premier.fgov.be/nl/premier/speeches/2007/25186.html

Brussel, 24 januari 2007
24 januari 2007
Sire,
Mevrouw,

In mijn toespraak van vorig jaar maakte ik gewag van de eerste tekenen van economisch herstel. De bedrijven investeerden terug. Ze wierven opnieuw mensen aan. Vandaag, één jaar later, blijkt inderdaad dat onze economie een groei kende van 3%. De private investeringen stegen met bijna 6%. En ook de gezinsconsumptie groeide met 2,4%. Voor het eerste sinds lang steeg niet alleen de werkgelegenheid, maar daalde ook de werkloosheid. 2006 was dus een goed jaar.

Het is in te geloven dat hij niet beseft dat er een verschil is tussen zijn toespraak en wat hij ons laat ondergaan. Ondernemingen investeerden, zeker en vast, maar velen zijn tegenwoordig gesloten. Een zo kleine groei als deze mag niet als een succes aangekondigd worden, maar wel een eenvoudige stijging. Trouwens, is het altijd duidelijk geweest dat België voor haar eigen financiële moeilijkheden zorg kon dragen. Geld is er... en heus gezegd: ik maak ook deel uit van diegene die geld geven. Consumptie is zeker gestegen, want we worden verplicht te kopen... net zoals hij een daling van de werkloosheidsuitkeringen aankondigde door ze hier en daar te schorsen... hij moest het zeker hebben over de mensen die werk gevonden hebben en het dan kwijt waren. Daarbovenop, moest het zijn dat hij zo spreekt om te onderlijnen wat hij bekwaam was te doen - dan zonder het over zijn veroorzaakte schade te hebben - kan hij door deze alinea zich enkel persoonlijk doen gelden, en zo bedriegen. Waarom het enkel over een daling van de werklozen hebben? Omdat hij van de ex-arbeiders van VW Vorst renteniers gaat maken? Men kan zich ook afvragen, of hij rekening houdt met de mensen die op een interim-opdracht verplicht zijn te wachten, om hun vakje zwart te maken... en dan wachten om opineuw aangeworven te worden - of niet. Heeft hij eventjes nagedacht aan het feit dat deze werkers doppers blijven ? Of beschouwt hij ze als een resultaat van de liberale evolutie van het land? 20060 is een jaartje meer, niet slecht, maar col met slecht nieuws... nou ja durven spreken van goed...

Het komt er nu op aan om deze positieve trend in 2007 aan te houden. Opnieuw het groeipercentage van 2006 evenaren, is wellicht te hoog gegrepen. Dat hangt immers af van zovele internationale factoren als de rentevoet, de olieprijs of het aantrekken van de Duitse economie. Toch moeten we alles op alles zetten om opnieuw zo goed mogelijke resultaten te behalen.

Als we de trend van 2006 blijven houden, is het zeker dat steeds meer mensen de begeleide sociale plannen zullen moeten verdragen - deze brengen natuurlijk wat winsten op : meer dan 50% van de bedragen komen in de kassa van de staat terecht. Wie gaat hij dit jaar buiten laten vliegen, als we de trend in 2007 aanhouden? Het is zeker dat hij niet vraagt om te goede resultaten te behalen, want daar kunnen zijn plannen niet aan, en is hij niet zeker of al zijn partners gaan blijven volgen, noch zijn volk aan zij zij gaat blijven om beter te doen... moet ook gezegd worden : de Christenen, hun « niets doen »net als de prebende van de socialisten (of beide zelf) hebben wat werk aan de liberalen overgelaten... een puin m.a.w.. Want neoliberalisme bouwt niet opnieuw met als doel daarna beter te kunnen delen. Neoliberalisme neemt beslissingen om te vernietigen, of begunstigen. Weliswaar dat het wijs is, de pijl niet te hoog stellen: is het een teken van wijsheid? Dit kan men moeilijk voorspellen, want sommige brillen verbergen wat ogen zouden onthullen. De factoren zijn de resultaten o.a. van zijn leiding... men kan over zijn leiding niet spreken zonder het over de mensen die ze aanprijzen te hebben. De rest spreekt vanzelf.

Daarom moeten we gestaag verder werken, gestaag verder hervormen en veranderen. De federale regering zal in de aanloop van de wetgevende verkiezingen van 10 juni dan ook geen regering van lopende zaken worden. In maart zullen wij, zoals steeds, een begrotingscontrole houden. En enkele weken later zullen, indien nodig, de bijsturingen aan het Parlement ter bespreking en ter stemming worden voorgelegd. We willen er zeker van zijn dat de openbare financiën in ons land verder gezond blijven en de begroting voor de achtste maal op rij niet alleen in evenwicht is, maar een overschot van 0,3% vertoont.

Gestaag werken doen ze al, maar op een opbouwend manier... blijft twijfelachtig. Dan herhaalt hij zijn onderwerp wet twee woorden waarmee hij alle krediet verliest: hervorming en verandering. Politiekers die deze hervormingen en veranderingen zullen (moeten) volgen, zullen voor een gedeeld land stemmen, zonder grenzen... alhoewel... Het is zeker dat niemand het ooit over defederaliseren gehad (zo van die typische belgische uitdrukkingen – eentje meer ! Een van de laatste?) Nooit heeft iemand zo'n uitdrukking druven uitspreken, uitgezonderd een Nederlandstalige Groen!lid... maar dan weer zonder krediet, want zoals sommige het ooit gezegd hebben : Groen, en de natuur... 't is veel te duur!

Naast de economie zal ook de ecologie een blijvende bekommernis zijn. Het wordt steeds duidelijker dat de opwarming van de aarde geen fictie is, maar een realiteit. Het is nodig om verder maatregelen te nemen die een antwoord verschaffen op deze immense uitdaging. Meer concreet is een diepgaande verschuiving noodzakelijk van de lasten die wegen op de welvaart naar heffingen op vervuiling en het uitstoten van CO². Daarbij zullen we er moeten over waken dat geen nieuwe ongelijkheden worden geschapen. Bij elke maatregel zullen we rekening moeten houden met de draagkracht van de zwaksten in onze samenleving. Alleen dan kunnen we spreken niet alleen van een doeltreffend, maar ook van een solidair beleid.

't Is o.a. met ecologie dat Guy ons bang maakt... als hij zich interesseert aan wat hij zegt, omdat men het hem uitgelegd heeft, of gewoon als hij erover horen spreken heeft... heeft hij hierover een opleiding gekregen? Woorden zoals fictie of realiteit zijn onaangepast. Hij heeft bewezen dat hij het verschil niet kende, tussen deze twee woorden. Ook is het niet aangepast, het over ongelijkheid en welvaart in éenzelfde alinea. Een liberale leider die over de zwaksten spreekt... wat denkt hij? Dat hij zelf voor een sterkere klasse en een andere gezorgd heeft ? Neen ; hij zorgde ervoor dat de klasse nog wat armer wordt, en zijn bevoorrechtten wat rijker... zodanig dat de meeste Vlamingen die voor de Liberalen gestemd hebben, nu gefrustreerd en materialist geworden is

Sire,
Mevrouw,

Meer efficiëntie en solidariteit waren ook de beginselen die ons de afgelopen decennia hebben geïnspireerd bij het uittekenen van de structuur van onze staatsinstellingen. De oude unitaire staat werd daarbij omgevormd tot een moderne federatie waarbij de deelgebieden een belangrijk pakket taken en een grote vorm van autonomie kregen toegewezen. Dat gebeurde zonder bloedvergieten, op vreedzame wijze, door politieke akkoorden.

Er wordt op papier een spelling fout gemaakt, gelukkig heeft hij zijn tekst moeten lezen... Waarom het over de Oude unitaire staat hebben? Omdat hij graag had gehad dat we allemaal naar separatisme zouden beginnen streven? De moderne federatie hebben zijn voorgangers die het doen evolueren hebben; en hij heeft ze laten doen, en doet zo verder, zonder te klagen. Het gebruik van het woord unitair is, hypocriet op de lippen van een Liberale politieker. De unitaire staat is niet even oud als u schenkt; de politiekers hebben er voor gezorgd dat hij in onbruik zou geraken ; zo is het ook met de Koning, alsook de Koninklijke familie : de politiekers dringt ze naar het achtergrond – nog verder eigenlijk. Elke daad of woord dat zijn persoon van dienst zou zijn, wordt de Prins of de Koning de les gelezen, over om het even welk protocol enz. toch blijven ze de enige mensen die de bevolking niet berucht voorkomen, en naar de bevolking luistert. Woorden als staat, bloed en politieke akkoorden klinken niet op de zelfde manier, naargelang de oren die luisteren. Bloedvergieten en pacifisme blijven behoren enkel tot een bepaalde periode, Guy, en politieke akkoorden hebben niets te maken, niets te zien met het Volk !

Die opeenvolgende staatshervormingen hebben ons land ook onmiskenbaar geholpen bij het oplossen van haar financiële problemen. In plaats van het geldverslindend wafelijzer dat steeds weer in het unitaire België werd gehanteerd, voerden we financiële autonomie en verantwoordelijkheid in voor de gemeenschappen en gewesten. En met succes, want ook al is dat zeker niet de enige reden, het verklaart toch mede waarom we inzake openbare financiën weer behoren tot de kop van Europa. Veel landen ter wereld benijden of bewonderen ons daarvoor. Dat is, laat me dat even onderlijnen, de verdienste van heel wat staatslieden die de voorbije dertig jaar verantwoordelijkheid hebben gedragen.

Maar een federatie is steeds in beweging. En de successen van het verleden mogen ons niet verhinderen om ook de problemen van het heden te onderkennen, met andere woorden de zwakheden onder ogen te zien waarmee we worden geconfronteerd. Zwakheden die hoewel iedereen ze kent, ik toch even wil overlopen.

Het unitaire België... is hij voor of tegen? Door autonomie te installeren, heeft hij zelf voor verschillen gezorgd. Geen hervorming die de politiekers hebben beslist is ooit een wens van het volk geweest... men geeft onze stem, dan zijgt men. Daarbovenop is het geniepig te horen dat de hervormingen de financiën van het land gaan verhelpen, omdat ze toch naar een verdeling streven, en dus voor nog grotere problemen zullen zorgen... en wat het land betreft, en door hier en daar hinten achter te laten voor separatisten zoals VB of Dedecker. Het succes heeft niets te maken met een succes dat het volk aangaat, als de politiek en zijn handlangers koppig blijven.

Moet men verzamelen of (ver)delen Men heeft proberen delen, en de streken komen amper overeen met elkaar, of verwijten zich om het even wat, ofwel beginnen ze een onderscheid te maken tussen elkaar (taalkennis, armoede en het omgekeerd... etc.) Met separatisme als doel, is de politiek een reeks oneindige achtereenvolgende mislukkingen geweest ; het federaliseren heeft als gevolg gehad armoede oneerlijk te vergroten, en het klinkt hypocriet te horen spreken over succes terwijl u voor steeds grotere grenzen zorgt tussen de eenheden met als rede dat er aan de ene kant meer geld is da aan de andere... de liberalen spreken niet duidelijk over geld of financiën; men moet in het onderwerp zelf, tussen de woorden gaan begrijpen waar ze erover spreken. Wie kan het wat schelen, welke onze rangschikking is tegenover de rest van de wereld, als we de rest van de wereld niet laten weten dat we het best van al verknoeien? Als hij zo goed is, waarom dan niet voor beter zorgen? Nooit werd een scheiding een oplossing, of is een scheiding een teken van rijkdom of prestatie. Un moet niet hervormen, maar wel opnieuw vormen. En op die manier de toespraak van de Koning durven verduisteren is schandelijk. Verspreid uw ideeën en laat dan het volk beoordelen, in de plaats van altijd uw steeds terugkomende ideeën naar voor te brengen. Uw maakt niet deel uit van de staatsmannen die hun verantwoordelijkheden kunnen dragen – laat ons hopen dat uw het ooit zal bewust accepteren – wel, kunnen bewust accepteren. En laat ons nu het over uw voorgangers hebben : Martens onbekwaam en De Haene.. die gaf toe dat niet in politiek geboren werd (sic) noch in om het ven welk andere vak. Ook : het is niet omdat ze de taak vergemakkelijkt hebben,laat ons zeggen lichter gemaakt hebben, dat ze daar trots over mogen zijn.

In eerste instantie de versnippering van bevoegdheden die een coherent beleid of een snelle besluitvorming vaak onmogelijk maakt. Ten tweede de blijvende spanningen in de Brusselse rand. De derde tere plek in ons staatsbestel legde het IMF onlangs bloot toen het in zijn jongste jaarrapport nadrukkelijk wees op de noodzaak om alle entiteiten de volle financiële verantwoordelijkheid te laten dragen voor hun beleidsdaden. Een verdere federalisering moet volgens het Fonds gepaard gaan met een versterkte financiële verantwoordelijkheid op elk niveau.

Hier moet men zich afvragen, of u denkt dat de versnippering van bevoegdheden geen gevolg is van een onsamenhangende politiek. Het is duidelijk dat de politiekers over onsamenhangendheid spreken, om ze beter te kunnen onderhouden, en zo corruptie te begunstigen. Moesten de politiekers de onrust niet zouden onderhouden, zou er geen tijd meer zijn om corruptie te voeren... aangezien ze altijd aan het werken zijn. Als het volk de gevolgen van de financiële verantwoordelijkheden moet verdragen... moet uw ze dan grondig verwerken, of andere durven nemen (laat de tegenwoordige jeugd aan het werk).

Om al deze redenen is een nieuwe hervorming dus wenselijk, meer nog denk ik, noodzakelijk. Het zou evenwel een goede zaak zijn de dialoog daarover in alle sereniteit te voeren, in alle kalmte, zonder de oude demonen de bovenhand te laten halen. Noch het separatisme, noch het immobilisme zijn in het belang van het land. We moeten de vicieuze cirkel doorbreken waarin beide krachten elkaar voortdurend tarten en zo steeds opnieuw elkaar versterken. Het zou in elk geval een grove vergissing zijn zich door een van beiden op sleeptouw te laten nemen.

Weer hervormen ? Wat dan ? Wat hervormen ? En oude verouderde idee ? Doorhalen? Durven doorstrepen? Welke maatregelen, dan ? Er bestaat al een onmisbare fout, gelukkig enkel in de franse versie hoor- en leesbaar. Vooraleer uw zo arrogant durft zijn, moet u zeker zijn van uw woorden, en zelfverzekerd... uw mist heel wat correctheid! U was o.a. tegen de Koning bezig ! Trots zijn is wat uw best kan, maar uw trots is het enig dat u heeft, en die is niet Belg genoeg ! Guy zegt dat hij noch immobilisme noch separatisme... Waarom het ons dan laten geloven? Waarom deze woorden niet verzwijgen? Opdat ze de geest van de luisteraars in de war zou brengen? Is Guy bang van mogelijke gevolgen? Hij is en blijft demagoog,demagogisch, wanneer hij de belangrijke taken onderstreept die hij aan de gemeenschappen overlaat. Met zijn politiek komen er meer en meer verantwoordelijkheden, als het volk hem laat (tegen)werken.

Wat daarentegen wel onontbeerlijk is, is de lessen te trekken uit het verleden, te leren uit onze ervaringen en onze staatsstructuur aan te passen aan de uitdagingen van de 21ste eeuw. Onze wereld globaliseert steeds meer en meer. Grenzen vervagen. Muren worden neergehaald. Het zou in de nieuwe, open wereldorde die op ons afstormt, een kapitale fout zijn om bij het uittekenen van onze staatsinstellingen met deze ontwikkelingen geen rekening te houden.

Een conservatief horen spreken over lessen trekken uit het verleden, al wetend dat de hervormingen enkel tot zijn wensen of doelen behoren, weet niet nauwkeurig over wat hij bezig is... zelf het woord structuur is hier onaangepast, want u structureert volgens uw eigen verstand en wil. De Liberalen hebben België toen willen stichten ; zij zullen het land vernietigen.

Hoewel het hier noch het tijdstip, noch de plaats is om een concreet plan te ontvouwen, lijken de uitgangspunten me onwrikbaar/vast te staan: subsidiariteit, eenvormigheid, gelijkheid, samenwerking en convergentie, financiële verantwoordelijkheid en solidariteit. Subsidiariteit betekent dat de bevoegdheden op dat niveau worden uitgeoefend waar dat het meest doeltreffend kan gebeuren. Met andere woorden daar waar dat voor de burgers de beste resultaten oplevert. Een eenvormige, coherente en transparante bevoegdheidsverdeling moet ervoor zorgen dat dit op een homogene wijze geschiedt zonder versnippering, zonder inefficiëntie, zonder conflicten vooral. Naargelang de deelgebieden daarbij meer zelfstandigheid verwerven, zal er in de geglobaliseerde wereld van morgen parallel ook nood zijn aan meer samenwerking tussen de deelgebieden. Die versterkte samenwerking en convergentie zal wettelijk moeten worden verankerd en die ervoor moet zorgen dat er geen nieuwe muren of barrières worden opgetrokken. Dat zal ook moeten gebeuren voor het vierde uitgangspunt, de gelijkheid en de gelijke behandeling die er moeten op toezien dat de federale taken over de taalgrenzen heen op eenzelfde, harmonieuze wijze in praktijk worden gebracht. Deze vier uitgangspunten moeten vanzelfsprekend worden omkaderd door de twee resterende beginselen: de versterkte financiële verantwoordelijkheid van alle entiteiten en het behoud van een wezenlijke en omkeerbare solidariteit.

Erger nog : hij geeft toe dat het noch de plaats noch het moment is, maar toch begint hij met zijn eigen woorden zijn lijnen voor te lezen. Had hij de toespraak van de Koning kunnen verwijderen door hem te verheerlijken, had men hem zeker daarvoor begroeten... maar nee : Hij heeft hem verduisterd en op zijn gemakske de Prins de les gelezen in verband met iets waaraan hij belang hechtte. Had onze Prins iets tegen Guy te zeggen, zou hij het zeker gedaan hebben. Maar Guy moeit zich met onderwerpen over dewelke hem geen vragen gesteld werden... het is misschien niet onaangepast, maat wel misplaatst... Het is ontroerend vast te stellen dat er mensen zijn die anderen durven verbeteren zonder zichzelf eens te bekijken... soms kan het lukken, als men de tijd neemt zich te herlezen.

Wil de Belgische federatie in de 21ste eeuw succesvol zijn, dan zal naast het toepassen van hogervermelde uitgangspunten het ten slotte ook noodzakelijk zijn een nieuw evenwicht te vinden, een evenwicht waarbij meer zelfstandigheid voor de deelgebieden gepaard gaat met het versterken van de federatieve instrumenten, een punt waaraan tot op heden weinig aandacht werd besteed. In een federatie moet elke gemeenschap immers gevoelig zijn voor wat in de andere gemeenschap leeft.

Aangezien de opeenvolgende liberale mislukkingen sedert ze de meerderheid vormen, moeten ze zeker zeker geen lessen gaan leren aan het volk, noch aan de Koninklijke familie, over het succes te behalen. In de plaats van plannen, zou het misschien wijzer en gezonder zijn, van de hand in de tand, dag na dag na te denken. De tegenwoordige overheid kan zich niet tot een agenda houden... hij onderstreept elk probleem om tijd te verliezen of te winnen... de Liberalen zijn ons meer geld schuldig dan Reynders alleen... Wat het Volk betreft: na professionele fouten wordt men ontslagen.. Didier niet, maar hij is wel overstelpt en achterhaald. Wat schandelijk zal blijvenin de ogen van het Volk, is dat liberalisme onbewogen en onverschillig is tegenover de stemmen van het Volk.

Sire,
Mevrouw,

Ons land bezit grote mogelijkheden. De resultaten vorig jaar waren bemoedigend. Ook dit jaar kondigt zich positief aan. Ik weet dat 2007 een verkiezingsjaar is. Maar dat hoeft geen hinderpaal te zijn om samen solidair aan de toekomst van ons land te werken.

Je souhaite une excellente année 2007 à tous ceux qui sont présents, en particulier au Roi, à la Reine et la Famille royale.

Dan, in zijn besluit, blijft hij meer hypocriet dan ooit... de vorm al behoudend: een publieke man beoordeelt men naar zijn woorden. Wees rechter, geachte lezers ! En stem! Omdat ze het vragen...

Ich wünsche König Albert, Königin Paola, der gesamten königlichen Familie und Ihnen allen noch viele gute und glückliche Jahre.

Ik wens allen hier aanwezig, en in het bijzonder de Koning, de Koningin en de Koninklijke Familie het allerbeste toe voor 2007.